Now Ruz in Mazar

Een nieuwe lente, en een nieuw begin, om het even met herman gortig te maken. Voor deze blog, die haast een jaar lang een slapend bestaan heeft gekend. En voor de Afghanen, voor wie 21 maart niet alleen het Taliban-lenteoffensief inluidt, maar ook gewoon het nieuwe jaar tout court. 1386 meerbepaald, anu domino zoals mijn bank in Kaboel totaal onterecht laat weten op een aanplakbiljet (ze moesten eens weten wie die domino is; en dat anu de ablatief van anus is hen blijkbaar ook niet duidelijk). Voor de festiviteiten rondom het Afghaanse nieuwjaar (Now Ruz) moet je in Mazar-i-Sharif zijn, de stad in het noorden waarin een westerse sterveling als ik eens een beetje op het gemak kan rondwandelen, in tegenstelling tot in Kaboel. Waar je de tulbanden en de chapans (van die ruime jassen met twee keer te lange mouwen, à la Karzai) kunt bewonderen (ook frequenter hier), en een regionale match van de nationale sport buzkashi (foto 2) in zijn heimat kunt gaan bijwonen. En bovenal ook de prachtige moskee van imam Ali kunt gaan zien, vooral tijdens het ceremoniële oplaten van de nieuwjaarsvlag (foto 1). Bij die plechtigheid kon je de niet-Afghanen, op een Turkmeense consul, een Zweedse commandant en een paar Centraal-Aziatische paardenkoppen na, trouwens op één hand tellen.